Ibuprofen EG 400 Mg Filmomh Tabl 100 X 400 Mg

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik Indien gebruik gemaakt wordt van de laagste effectieve dosering, gedurende een zo kort mogelijke periode die nodig is om de symptomen te bestrijden, kunnen bijwerkingen tot een minimum beperkt blijven (zie rubriek 4.2, en gastro-intestinale en cardiovasculaire risico's hieronder). Voorzichtigheid is geboden bij patiënten met: - astma, gezien ibuprofen bronchospasmen kan uitlokken - maagulcus antecedenten - met een voorgeschiedenis van hypertensie en/of hartfalen aangezien vochtretentie en oedeem gemeld werden in samenhang met NSAID gebruik - bloedstollingsproblemen of hemorragieën - nierproblemen voornamelijk bij bejaarden - leverfunctiestoornissen De NSAID kunnen bepaalde symptomen van infectieuze ziekten maskeren en hierdoor de diagnose vertragen. Bij langdurig gebruik van analgetica kan er hoofdpijn optreden. Die mag niet worden behandeld met een hogere dosis van het geneesmiddel. Gelijktijdige inname van alcohol en NSAID's kan de bijwerking van de werkzame stof versterken, met name de bijwerkingen ter hoogte van het spijsverteringskanaal. Eerste en tweede zwangerschapstrimester Ibuprofen EG behoort tot een geneesmiddelengroep (de NSAID's) die de vrouwelijke vruchtbaarheid kunnen verminderen. Het effect is omkeerbaar van zodra de behandeling gestopt wordt. Cardiovasculaire en cerebrovasculaire effecten Patiënten met een geschiedenis van hypertensie en/of milde of gematigde vorm van congestief hartfalen zullen nauwlettend gecontroleerd en geadviseerd moeten worden aangezien vochtretentie en oedeemvorming is gerapporteerd in associatie met een therapie met NSAIDs. Klinische studies wijzen erop dat gebruik van ibuprofen, met name hoge doses (2400 mg/dag) geassocieerd kan worden met een licht verhoogd risico op arteriële trombotische gebeurtenissen (bijvoorbeeld myocardinfarct of beroerte). Over het algemeen wijzen epidemiologische studies niet uit dat lage doseringen ibuprofen (bijv. ≤ 1200 mg/dag) in verband kunnen worden gebracht met een verhoogde kans op arteriële trombotische gebeurtenissen. Patiënten met ongecontroleerde hypertensie, congestief hartfalen (NYHA II-III), vastgestelde ischemische hartziekte, perifere arteriële ziekte, en/of cerebrovasculaire ziekte mogen alleen met ibuprofen worden behandeld na zorgvuldige overweging. Hoge doses (2400 mg/dag) dienen te worden vermeden. Ook moet zorgvuldige overweging plaatsvinden vóór aanvang van langdurige behandeling van patiënten met risicofactoren voor cardiovasculaire gebeurtenissen (bijv. hypertensie, hyperlipidemie, diabetes mellitus, roken), met name wanneer hoge doses ibuprofen (2400 mg/dag) nodig zijn. Er zijn meldingen gedaan van het Kounis-syndroom bij patiënten die worden behandeld met Ibuprofen EG Het Kounis-syndroom wordt omschreven als cardiovasculaire symptomen als gevolg van een allergische of overgevoeligheidsreactie, die kunnen leiden tot vernauwing van de kransslagaders en mogelijk tot een myocardinfarct. Maskeren van symptomen van onderliggende infecties Ibuprofen EG kan symptomen van infectie maskeren, hetgeen kan leiden tot een vertraagde start van een passende behandeling, waardoor het resultaat van de infectie wordt verergerd. Dit is waargenomen bij community-acquired pneumonie en bacteriële complicaties bij varicella. Wanneer Ibuprofen EG wordt toegediend voor koorts of pijnverlichting gerelateerd aan infectie, wordt geadviseerd de infectie te bewaken. In geval van varicella is het echter raadzaam Ibuprofen EG niet te gebruiken, wegens mogelijke verergering van complicaties (zie hieronder). Bij zorg buiten een ziekenhuis, dient de patiënt een arts te raadplegen als de symptomen aanhouden of erger worden. Pediatrische patiënten Bij gedehydrateerde kinderen en adolescenten bestaat een risico op nierinsufficiëntie (zie ook Renale effecten). Ibuprofen EG niet gebruiken bij kinderen onder de 12 jaar. Oudere patiënten Bijwerkingen door NSAID's treden vaker op, voornamelijk gastro-intestinale bloeding en perforatie, en kunnen fataal zijn (zie rubriek 4.2). Gastro-intestinale effecten Ibuprofen zal met voorzichtigheid toegediend worden bij patiënten met antecedenten van ulcera, of die digestieve symptomen vertonen, gezien de mogelijke verergering van deze aandoeningen (zie rubriek 4.3). Gastro-intestinale bloeding, ulceratie en perforatie, die fataal kunnen zijn, werden gemeld met alle NSAID's op ieder moment van de behandeling, met of zonder waarschuwende symptomen of een voorgeschiedenis van ernstige gastro-intestinale incidenten. Het risico van gastro-intestinale bloeding, ulceratie of perforatie neemt toe met hogere doseringen, bij patiënten met een voorgeschiedenis van ulceratie, in het bijzonder indien gecompliceerd door bloeding of perforatie (zie rubriek 4.3) en bij ouderen. Deze patiënten dienen de behandeling te starten met de laagste beschikbare dosis. Combinatietherapie met beschermende middelen (bijvoorbeeld misoprostol of protonpompinhibitoren) dient overwogen te worden voor deze patiënten, alsook voor patiënten die tegelijk een lage dosis acetylsalicylzuur nemen of andere geneesmiddelen die het gastro-intestinale risico verhogen (zie verder in deze rubriek en rubriek 4.5). De gelijktijdige toediening van ibuprofen en andere NSAID's, de selectieve cyclo-oxygenase-2 (Cox�2)-inhibitoren inbegrepen, moet vermeden worden, gezien het verhoogde risico op ulceratie of bloeding (zie rubriek 4.5). Patiënten met een voorgeschiedenis van gastro-intestinale toxiciteit, in het bijzonder oudere patiënten, dienen elk ongewoon symptoom ter hoogte van het abdomen te melden (voornamelijk gastro-intestinale bloeding), vooral in het begin van de behandeling. Voorzichtigheid is geboden bij patiënten die gelijktijdig behandeld worden met geneesmiddelen die het risico van ulceratie of bloeding kunnen verhogen, zoals orale corticosteroïden, anticoagulantia o.a. warfarine, selectieve serotonine-heropnameremmers of anti-aggragantia zoals acetylsalicylzuur (zie rubriek 4.5). Als gastro-intestinale bloeding of ulceratie optreedt bij patiënten die ibuprofen nemen, dient de behandeling te worden stopgezet. NSAID's dienen met voorzichtigheid gebruikt te worden bij patiënten met een voorgeschiedenis van gastro-intestinale aandoeningen (colitis ulcerosa, ziekte van Crohn) aangezien deze aandoeningen kunnen verergeren (zie rubriek 4.8). Respiratoire aandoeningen Bij patiënten lijdend aan astma of die een voorgeschiedenis hebben van bronchiaal astma, chronische rhinitis of allergische aandoeningen zijn bronchospasmen, urticaria en angioedeem (oedeem van Quincke) gerapporteerd bij het gebruik van ibuprofen. Voorzichtigheid is geboden indien ibuprofen wordt toegediend aan deze patiënten. Allergische reacties Zeer zelden treden er ernstige en acute overgevoeligheidsreacties op (bv. anafylactische shock). De behandeling moet onmiddellijk worden stopgezet bij het optreden van de eerste tekenen van een overgevoeligheidsreactie na de inname of toediening van ibuprofen. Er moet een geschikte symptomatische behandeling worden opgestart door een gespecialiseerde zorgverlener. Voorzichtigheid is geboden bij patiënten die in het verleden een allergische reactie of een overgevoeligheidsreactie hebben vertoond op andere stoffen omdat ze een groter risico lopen op een overgevoeligheidsreactie tijdens het gebruik van ibuprofen. Voorzichtigheid is geboden bij patiënten met hooikoorts, neuspoliepen of chronisch obstructief longlijden omdat ze een groter risico lopen op allergische reacties. Die reacties kunnen zich presenteren als een astma-aanval (door analgetica uitgelokte astma), een angio-oedeem of een urticaria. Hartfalen en nier- en leverinsufficiëntie Voorzichtigheid is geboden indien ibuprofen wordt toegediend aan patiënten die lijden aan hartfalen, nier-of leverinsufficiëntie, gezien NSAID's een deterioratie kunnen veroorzaken van de nierfunctie. De gebruikelijke inname van verschillende analgetica tegelijkertijd kan dit risico nog verhogen. Bij patiënten met een verminderde nier-, lever- of hartfunctie dient de laagste werkzame dosis gebruikt te worden gedurende een zo kort mogelijke tijd en dient de nierfunctie opgevolgd te worden, vooral in geval van langdurige behandeling. Renale effecten Voorzichtigheid is geboden wanneer een behandeling met ibuprofen wordt opgestart bij patiënten (zowel kinderen als volwassenen) met een belangrijke dehydratatie. Er is risico op een nierinsufficiëntie bij gebruik bij gedehydrateerde kinderen en adolescenten, en bij bejaarden. Zoals bij andere NSAID's, heeft de langdurige toediening van ibuprofen geleid tot papilnecrose en andere nefropathieën. Renale toxiciteit werd ook gezien bij patiënten bij wie renale prostaglandines een compensatoire rol speelden in het behoud van de renale perfusie. Bij deze patiënten kan de toediening van NSAID 's een dosis�dependente daling van de prostaglandinesynthese induceren, gevolgd door een daling van de nierdoorbloeding,wat kan leiden tot een duidelijke nierdecompensatie. Patiënten met een reeds gestoorde lever- of nierfunctie, met hartfalen, die diuretica of ACE-inhibitoren nemen, en bejaarde patiënten vertonen het grootste risico op deze reactie. Stopzetting van de behandeling laat meestal een terugkeer naar de initiële status toe. Hematologische effecten Ibuprofen kan, net als de andere NSAID's de bloedplaatjesaggregatie verstoren en er is aangetoond dat de bloedingstijd bij normale proefpersonen verlengd wordt. Aseptische meningitis Zeldzame gevallen van aseptische meningitis werden gezien bij patiënten onder behandeling met ibuprofen. Hoewel meer waarschijnlijk bij patiënten met acute gedissemineerde lupus erythematodes en aanverwante ziekten van het bindweefsel, werd deze aandoening ook gerapporteerd bij patiënten zonder enige onderliggende chronische ziekte. Ernstige bijwerkingen van de huid (SCAR's) Ernstige bijwerkingen van de huid (SCAR's) zijn gemeld, waaronder exfoliatieve dermatitis, erythema multiforme, Stevens-Johnson-syndroom (SJS), toxische epidermale necrolyse (TEN), geneesmiddelenreactie met eosinofilie en systemische symptomen (DRESS-syndroom) en acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose (AGEP), die levensbedreigend of fataal kunnen zijn, in samenhang met het gebruik van Ibuprofen (zie rubriek 4.8). De meeste van deze reacties traden op binnen de eerste maand. Als er tekenen en symptomen optreden die op deze reacties wijzen, moet het gebruik van ibuprofen onmiddellijk worden gestopt en moet een alternatieve behandeling worden overwogen (indien nodig). Uitzonderlijk kan varicella oorzaak zijn van ernstige infectieuze complicaties van de huid en zachte weefstels. Tot nu toe kan de rol van NSAIDs bij het verergeren van deze infecties niet uitgesloten worden. Daarom is het aangewezen om het gebruik van ibuprofen te vermijden bij varicella.

Ibuprofen EG bevat de werkzame stof ibuprofen, een middel tegen pijn, koorts en ontsteking.
Ibuprofen EG 400 mg is aangewezen bij de symptomatische behandeling van pijn en koorts.
Het kan gebruikt worden bij volwassenen en adolescenten ouder dan 12 jaar.

• De werkzame stof in Ibuprofen EG is ibuprofen, 400 mg per tablet.
• De andere stoffen in Ibuprofen EG zijn: Maïszetmeel, magnesiumstearaat, gehydrateerd colloïdaal
  silicium, natriumzetmeelglycolaat, polyethyleenglycol 400, polyethyleenglycol 6000,
  hydroxypropylmethylcellulose.

Neemt u nog andere geneesmiddelen in? Neemt u naast Ibuprofen EG nog andere geneesmiddelen in, heeft u dat kort geleden gedaan of gaat u dit misschien binnenkort doen? Vertel dat dan uw arts of apotheker. Ibuprofen EG kan invloed hebben op of beïnvloed worden door andere medicijnen. Ibuprofen EG niet gelijktijdig met volgende producten gebruiken, zonder uw dokter te raadplegen:

• acetylsalicylzuur (aspirine) of andere ontstekingsremmende geneesmiddelen

• bloedverdunners (dat zijn middelen die bloedstolling voorkomen, bijv. aspirine/acetylsalicylzuur, warfarine, clopidogrel, ticlopidine)

• ciclosporine en tacrolimus (tegen afweerreacties)

• heparine

• bloeddrukverlagende middelen (ACE-remmers zoals captopril, bètablokkers zoals atenolol, angiotensine-II-receptorantagonisten, zoals losartan). Ibuprofen EG zou het effect van bloeddrukverlagende middelen kunnen verminderen.

• geneesmiddelen tegen lage bloeddruk

• bepaalde geneesmiddelen die gebruikt worden voor hartfalen (hartglycosiden)

• geneesmiddelen tegen ontsteking die op cortisone lijken (corticosteroïden)

• geneesmiddelen die de hoeveelheid urine vergroten (diuretica)

• lithium (tegen depressie)

• fenytoïne (tegen epilepsie)

• colestyramine (geneesmiddel dat de hoeveelheid vetten in het bloed verlaagt)

• bepaalde antibiotica (chinolonen, aminoglycosiden)

• bepaalde geneesmiddelen tegen suikerziekte (bloedsuikerverlagende sulfamiden)

• methotrexaat (tegen sommige tumoren)

Zoals elk geneesmiddel kan ook dit geneesmiddel bijwerkingen hebben. Niet iedereen krijgt daarmee te maken. .

Stop de behandeling en neem onmiddellijk contact op met uw arts als de volgende effecten bij u optreden:

• zweren of bloedingen van de maag of de darmen

• letsels van de huid of de slijmvliezen of elk ander teken van een allergische huidreactie. Voorbeelden hiervan zijn bulleuze dermatose die lijkt op een brandwonde (Stevens-Johnson-syndroom en Leyll-syndroom), een huidaandoening met roodheid en vernietiging van oppervlakkige lagen van de huid (exfoliatieve dermatitis) of opzwelling van de huid, lippen, tong en keel (angio-oedeem).

Deze reacties zijn zeer zeldzaam, maar ernstig. Het risico om een dergelijke reactie te krijgen, is het hoogst in het begin van de behandeling.

• Een rode uitslag op uw huid met bultjes onder de huid en blaren. In de bultjes zit pus. De uitslag zit vooral bij uw huidplooien, romp en bovenste ledematen en gaan samen met koorts aan het begin van de behandeling (acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose AGEP). Stop met het innemen van Ibuprofen EG als u last krijgt van deze klachten en roep direct medische hulp in. Zie ook rubriek 2.

• Roodachtige, niet-verheven, "schietschijf"-achtige of cirkelvormige plekken op de romp, vaak met centrale blaren, schilfering van de huid, zweren in of op de mond, keel, neus, geslachtsdelen en ogen. Aan deze ernstige huiduitslag kunnen koorts en griepachtige klachten voorafgaan [exfoliatieve dermatitis, erythema multiforme, Stevens-Johnson-syndroom, toxische epidermale necrolyse].

• Wijdverspreide huiduitslag, hoge lichaamstemperatuur en vergrote lymfeklieren (DRESSsyndroom).

• Een rode, schilferige, wijdverspreide huiduitslag met bultjes onder de huid en blaasjes die gepaard gaat met koorts. De klachten doen zich gewoonlijk voor aan het begin van de behandeling (acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose).

• De bijwerkingen die het vaakst werden waargenomen, zijn spijsverteringsstoornissen en diarree.

Andere mogelijke bijwerkingen zijn:

Vaak: kan tot 1 op 10 mensen treffen

• hoofdpijn

• duizeligheid

• vermoeidheid

• (bloed) braken

• misselijkheid

• verstopping

• buikpijn of pijn in de bovenbuik

• maagzuur

• winderigheid

• rode vlekken, roodheid van de huid

• oorsuizen

Soms: kan tot 1 op 100 mensen treffen

• slaperigheid

• slapeloosheid

• angst

• overgevoeligheid

• zweren in de mond

• ontsteking van de maag en darmen

• doorboring (perforatie) van de maag of de darmen

• astma of verergering van astma

• moeite met ademhalen

• samentrekkingen van de bronchiën (bronchospasmen)

• geelzucht

• jeuk, netelroos

• gehoorverlies

• gezichtsverlies

• ontsteking van de neusslijmvliezen (rinitis)

Zelden: kan tot 1 op 1.000 mensen treffen

• depressie

• verwardheid

• aantasting van de oogzenuw, infectie van de oogzenuw

Zeer zelden: kan tot 1 op 10.000 mensen treffen

• anafylaxie (ernstige uiting van directe allergie)

• bloed in de ontlasting

• ontsteking van de alvleesklier

• te hoge bloeddruk

• hartfalen

• een licht verhoogd risico op een hartaanval (myocardinfarct) of beroerte

• verminderd aantal bloedplaatjes, rode bloedcellen of witte bloedcellen

• problemen met de bloedstolling

• huidontsteking met afsterving van cellen

• perceptie van abnormale gewaarwordingen op de huid

• ontsteking van de hersenvliezen en/of ruggenmergvliezen (meningitis) zonder infectie, met koorts en coma. Dit effect is meer waarschijnlijk bij personen met een bindweefselaandoening (bijvoorbeeld lupus).

Niet bekend: kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald

• draaierigheid

• zenuwachtigheid

• emotionele labiliteit

• opgeblazen gevoel

• droge mond

• verminderde eetlust

• ontsteking van de slokdarm

• verergering van bepaalde ontstekingsziekten van de maag of de darmen (bijvoorbeeld de ziekte van Crohn of een verergering van een bestaande colitis)

• te lage bloeddruk

• abnormale samentrekkingen van het hart

• abnormale levertesten

• aantasting van de lever of de nieren in verschillende vormen (falen, celvernietiging, ontsteking, hepatorenaal syndroom)

• toename van de hoeveelheid urine

• aanwezigheid van bloed in de urine

• aanwezigheid van uitscheidingsproducten in het bloed

• ontsteking van de urineblaas

• haaruitval

• gevoeligheid voor daglicht

• een ernstige huidreactie, bekend als het DRESS-syndroom, kan optreden. Verschijnselen van DRESS zijn: huiduitslag, koorts, zwelling van de lymfeknopen en toename van eosinofielen (een soort witte bloedcellen).

• droge ogen

• troebel en/of verminderd zicht, blinde vlek in het gezichtsveld en/of kleurveranderingen

• vasthouden van water of oedeem

• Pijn op de borst kan een teken zijn van een mogelijk ernstige allergische reactie, die Kounissyndroom wordt genoemd

Stop met het innemen van Ibuprofen EG als u last krijg van deze klachten en roep direct medische hulp in. Zie ook rubriek 2.

Het melden van bijwerkingen

Krijgt u last van bijwerkingen, neem dan contact op met uw arts, apotheker of verpleegkundige. Dit geldt ook voor bijwerkingen die niet in deze bijsluiter staan. U kunt bijwerkingen ook melden via:

België: Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten - www.fagg.be -

• U bent allergisch voor ibuprofen of een van de andere stoffen in dit geneesmiddel. Deze stoffen
  kunt u vinden in rubriek 6 van deze bijsluiter.
• U heeft vroeger reeds een overgevoeligheidsreactie gekregen na het gebruik van andere
  ontstekingsremmers, met inbegrip van acetylsalicylzuur (bijvoorbeeld aspirine). De symptomen
  van een dergelijke reactie zijn onder meer: astma, samentrekkingen van de bronchiën
  (bronchospasmen), ontsteking van de neusslijmvliezen (rinitis), netelroos, opzwelling van de huid,
  lippen, tong en keel (angio-oedeem).
• Als u bepaalde ziekten van het immuunsysteem heeft (systemische lupus erythematodes en andere
  collageenaandoeningen).
• Als u een actieve of een zich herhalende maagzweer of maagbloeding heeft of heeft gehad.
• Als u lijdt aan of in het verleden heeft geleden aan een maag- of darmbloeding of perforatie,
  geassocieerd met het gebruik van ontstekingsremmende middelen.
• U heeft een bepaalde aandoening die de neiging tot bloeden verhoogt.
• Als u lijdt aan een ernstige nier-, lever- en/of hartaandoening.
• Gedurende het laatste trimester van de zwangerschap.
• Bij kinderen jonger dan 12 jaar (behalve bij juveniele reumatoïde artritis).

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding Zwangerschap Inhibitie van de prostaglandinesynthese kan de zwangerschap en/of de embryo/foetale ontwikkeling ongunstig beïnvloeden. Gegevens van epidemiologische studies wekten bezorgdheid wegens een verhoogd risico voor een miskraam of cardiale afwijkingen en gastroschisis na het gebruik van prostaglandinesyntheseremmers in het begin van de zwangerschap. Er wordt aangenomen dat het risico verhoogt met de dosis en de duur van de behandeling. Dierproeven hebben reproductieve toxiciteit aangetoond (zie rubriek 5.3). Vanaf week 20 van de zwangerschap kan het gebruik van ibuprofen leiden tot oligohydramnion als gevolg van renale disfunctie in de foetus. Deze aandoening kan kort na aanvang van de behandeling optreden en is doorgaans reversibel na stopzetting daarvan. Bovendien zijn er meldingen geweest van constrictie van de ductus arteriosus na behandeling tijdens het tweede trimester, waarvan de meeste verdwenen na stopzetting van de behandeling. Ibuprofen mag daarom niet tijdens het eerste en tweede trimester van de zwangerschap worden gebruikt, tenzij strikt noodzakelijk. Indien ibuprofen gebruikt wordt door een vrouw die zwanger probeert te worden of tijdens het eerste en tweede trimester van de zwangerschap, dan dient de dosis zo laag mogelijk en de duur van de behandeling zo kort mogelijk te worden gehouden. Vanaf week 20 van de zwangerschap moet bij vrouwen die verschillende dagen worden blootgesteld aan ibuprofen worden overwogen om prenatale controles op oligohydramnion en constrictie van de ductus arteriosus uit te voeren. De behandeling met ibuprofen moet worden stopgezet als er oligohydramnion of constrictie van de ductus arteriosus wordt vastgesteld. Tijdens het derde trimester van de zwangerschap, kunnen alle prostaglandineremmers de foetus blootstellen aan: - cardiopulmonaire toxiciteit (vroegtijdige constrictie/sluiting van de ductus arteriosus en pulmonaire hypertensie) - nierfunctiestoornissen (zie hierboven) Bovendien kunnen de moeder en het pasgeboren kind aan het einde van de zwangerschap worden blootgesteld aan: - een mogelijke verlenging van de bloedingstijd, een anti-aggregerend effect dat zelfs bij lage dosis kan ontstaan. - inhibitie van de baarmoedercontracties wat leidt tot een uitgestelde of verlengde bevalling. Daarom is ibuprofen niet aangewezen tijdens het derde trimester van de zwangerschap (zie rubrieken 4.3 en 5.3). Arbeid en bevalling Het gebruik van Ibuprofen EG tijdens de arbeid en de bevalling wordt niet aangeraden. Het begin van de arbeid kan uitgesteld worden en de duur ervan verlengd; daarenboven bestaat er een toegenomen tendens tot bloedingen, zowel bij moeder als kind. Borstvoeding Ibuprofen en zijn metabolieten verschijnen in lage concentraties in de moedermelk. Er zijn geen effecten van ibuprofen aangetoond bij met moedermelk gevoede zuigelingen van behandelde moeders. Ibuprofen mag bijgevolg gebruikt worden tijdens de borstvoeding in geval van een kortdurende behandeling aan de aanbevolen dosis. De veiligheid na langdurig gebruik werd niet aangetoond. Indien een langere behandeling voorgeschreven wordt, dient vroegtijdig spenen overwogen te worden. Vrouwelijke vruchtbaarheid Het gebruik van ibuprofen kan de vrouwelijke vruchtbaarheid veranderen, en wordt dus afgeraden bij vrouwen die trachten zwanger te geraken. Bij vrouwen die problemen hebben om zwanger te geraken, moet de onderbreking van een behandeling met ibuprofen overwogen worden. Zie rubriek 4.4 in verband met de vrouwelijke vruchtbaarheid.

Hoe innemen en wanneer?
Neem de tabletten oraal (via de mond) in met wat water. Kauw niet op de tabletten en maak ze ook
niet fijn.
Ibuprofen EG wordt op de nuchtere maag meestal goed verdragen en wordt snel opgenomen. Als u
Ibuprofen EG inneemt ter behandeling van de pijn veroorzaakt door ochtendstijfheid, neem dan de
eerste dagdosis op een nuchtere maag in bij het ontwaken, samen met wat vloeistof. Patiënten met een
gevoelige maag nemen ibuprofen beter tijdens een maaltijd in.
Gezien de eerder beperkte werkingsduur van Ibuprofen EG is het beter om de volgende dosissen over
de dag te spreiden en bij voorkeur (ongeveer 1 uur) vóór de maaltijden in te nemen.
De aanbevolen dosering is:
Volwassenen en kinderen vanaf 12 jaar:
Startdosis: 1 tablet.
Indien nodig: 1 tablet om de 4 à 6 uur met een maximum van 1 tablet per inname en een maximum
van 3 tabletten per dag (3 x 400 mg).